Przez dziesięciolecia wojsko zapewniało żołnierzom dostęp do tych słodyczy - było ono nawet w stanie zainwestować milion dolarów w pływającą fabrykę lodów.

Jest znana z tego, że unicestwiła Drewlan - plemię, które zabiło jej męża Igora Rurykowicza. Chociaż to jej wnuk Włodzimierz I Wielki był pierwszym, który nawrócił cały naród na chrześcijaństwo, jej wysiłki, by szerzyć tę religię w Rusi, przyniosły Oldze miano świętej. Święta Olga, pierwsza rosyjska święta Kościoła prawosławnego, jest patronką wdów i nawróconych.

Według Kroniki Nestora Olga pochodziła ze Pskowa. Kronika ta podaje rok 879 jako jej datę urodzenia, co jest mało prawdopodobne, biorąc pod uwagę narodziny jej jedynego syna prawdopodobnie jakieś 65 lat później. Niektóre źródła podają, że w 903 roku poślubiła księcia kijowskiego Igora Rurykowicza (inne twierdzą, że doszło do tego o rok lub dwa lata wcześniej).

Regencja

Po śmierci Igora w 945 roku Olga rządziła Rusią Kijowską jako regent w imieniu swojego syna Światosława I. W 947 roku Księżna Olga rozpoczęła ekspedycję przeciwko elitom plemiennym między rzekami Ługą a Mstą. Po tej udanej kampanii na rozkaz Olgi wzniesiono szereg fortów.

Olga pozostała regentką Rusi Kijowskiej przy wsparciu armii i jej ludu. Zmieniła system gromadzenia danin w pierwszej reformie prawnej zarejestrowanej w Europie Wschodniej. Nadal unikała małżeństwa, broniła miasta podczas Oblężenia Kijowa w 968 roku oraz zachowała tron dla swojego syna.

Powstanie Drewlan

Poniższy opis wydarzeń pochodzi z Kroniki Nestora. Księżna Olga była żoną Igora Rurykowicza, który został zabity przez Drewlan. W chwili śmierci męża syn Światosław miał trzy lata, co uczyniło Olgę oficjalnym władcą Rusi Kijowskiej, dopóki nie osiągnął on wieku dojrzałego. Drewlanie chcieli, by Olga poślubiła ich księcia Mała, co uczyniłoby go władcą Rusi Kijowskiej, ale Olga była zdeterminowana, aby pozostać przy władzy i zachować ją dla swojego syna.



Drewlanie wysłali dwudziestu swoich najlepszych ludzi aby przekonali Olgę, by ta poślubiła ich księcia Mała i porzuciła rządy nad Rusią Kijowską. Księżna kazała ich pogrzebać żywcem. Następnie wysłała wiadomość do księcia Mała, że przyjęła propozycję, ale wymagała od nich ich najwybitniejszych mężczyzn, którzy mieli towarzyszyć jej w podróży, aby jej ludzie mogli przyjąć ofertę małżeństwa. Drewlanie wysłali swoich najlepszych ludzi, którzy rządzili ich ziemiami. Po przyjeździe księżna zaproponowała im ciepłe powitanie i zaprosiła ich do kąpieli po długiej podróży w łaźni. Kiedy weszli do środka, zamknęła drzwi i podpaliła budynek, paląc ich żywcem.

Wraz z najlepszymi i najmądrzejszymi mężczyznami planowała po cichu zniszczyć pozostałych Drewlan. Zaprosiła ich na ucztę pogrzebową, aby mogła opłakiwać tam męża. Słudzy czekali na Drewlan, a gdy ci byli pijani, żołnierze Olgi zabili ponad 5000 wojów. Następnie księżna rozpoczęła oblężenie miasta. Poprosiła o dostarczenie jej trzech gołębi i trzech wróbli z każdego domostwa - twierdziła, że nie chce obciążać mieszkańców wioski jeszcze bardziej po oblężeniu. Obywatele z radością posłuchali jej nakazu.

Wtedy Olga dała każdemu żołnierzowi w swojej armii gołębia lub wróbla i kazała im przypinać do każdego ptaka kawałek siarki związanej drobnymi kawałkami materiału. Gdy zapadła noc, Olga kazała swoim żołnierzom wypuścić gołębie i wróble. Ptaki poleciały do swoich siedlisk w domach. Po chwili podpalono gniazda gołębi, klomby, werandy i stogi siana. Nie było domu, który nie byłby strawiony przez ogień i nie można było ugasić tych płomieni, ponieważ wszystkie domy zostały podpalone w jednej chwili. Ludzie uciekli z miasta, a Olga rozkazała żołnierzom ich pochwycić. Tak więc podbiła miasto i spaliła je, a także porwała starszych miasta. Niektórzy z pozostałych jeńców zostali zabici, a innych oddała jako niewolników swoim wyznawcom. Reszcie nakazała składanie regularnych danin.

Co istotne - według Barbary Evans Clements, autorki publikacji "A History of Women in Russia: From Earliest Times to the Present", historia ta jest najprawdopodobniej mitem.

Relacje ze Świętym Cesarzem Rzymskim

Siedem łacińskich źródeł opisuje wizytę Olgi u Świętego Cesarza Rzymskiego Ottona I Wielkiego w 959 roku. Mnich Regino z Prüm wspomina, że wysłannicy poprosili cesarza o mianowanie biskupa i kapłanów dla ich narodu. Kronikarz oskarża wysłanników o kłamstwo, komentując, że ich podstęp został ujawniony dopiero później. Thietmar z Merseburga twierdził, że pierwszy arcybiskup Magdeburga, św. Wojciech, zanim awansował na tę wysoką rangę, został wysłany przez cesarza Ottona do Rusi jako zwyczajny biskup, ale został wypędzony przez pogańskich sojuszników Światosława I. Te same doniesienia powtarzają się w annałach Quedlinburga i Hildesheim.

Chrześcijaństwo

Olga była pierwszą władczynią Rusi, która nawróciła się na chrześcijaństwo, a dokonała tego w roku 945 lub 957. Uroczystości jej oficjalnego przyjęcia w Konstantynopolu zostały szczegółowo opisane przez cesarza Konstantyna VII w jego dziele "De Ceremoniis". Po swoim chrzcie Olga przyjęła chrześcijańskie imię Helena, po panującej cesarzowej Helenie Lekapenie. Słowiańskie kroniki dodają apokryficzne szczegóły do relacji o jej chrzcie, takie jak historia o tym, jak czarowała i "przechytrzyła" Konstantyna i odrzuciła jego propozycję małżeństwa. W rzeczywistości, w czasie chrztu, Olga była prawdopodobnie już podstarzałą kobietą, podczas gdy Konstantyn posiadał już wówczas żonę.

Olga była jedną z pierwszych osób z Rusi, która została ogłoszona świętą za jej wysiłki szerzenia chrześcijaństwa w całym kraju. Jest także świętą w Kościele rzymskokatolickim. Jednakże nie udało jej się nawrócić Światosława - a zadanie uczynienia chrześcijaństwa trwałą religią państwową pozostawiono Włodzimierzowi I, jej wnukowi i uczniowi. W czasie długich kampanii wojskowych jej syna pozostawała ona odpowiedzialna za Kijów, zamieszkując w zamku w Wyszgodzie wraz z wnukami. Zmarła w 969 roku, wkrótce po oblężeniu miasta przez Pieczyngów.

Źródło: Wikipedia

Naukowcy odkryli, że ciąża najwyraźniej może wywoływać długoterminowe zmiany w strukturze mózgu. Sugerują przy tym, że zmiany te mogą zwiększyć umiejętność matki do troszczenia się o swoje dziecko.

Apostrofy mogą napsuć krwi każdemu uczącemu się języka angielskiego. Czasami stanowią one zaimki dzierżawcze, czasami wskazują na użycie skrótu od różnych czasowników. Czy mogą też być używane do tworzenia liczby mnogiej?

Apostrof - skrótowce i pominięcia

Skrótowiec (ang. contraction) to skrócona forma słowa (lub grupy słów), która pomija określone litery lub dźwięki. W skrótowcu apostrof reprezentuje brakujące litery. Najczęstsze "contractions" składają się z czasowników tradycyjnych, posiłkowych lub modalnych przyłączonych do pozostałych słów: He would = He'd. I have = I've. They are = They're. You cannot = You can't.

Skrótowiec Pełna forma Przykłady
-n’t not Isn’t (is not), hasn’t (has not)
-‘re are They’re (they are), we’re (we are), you’re (you are)
-‘d had, would She’d (she had, she would), I’d (I had, I would)
-‘ll will We’ll (we will), you’ll (you will)
-‘s is He’s (he is), it’s (it is)
I’m I am
let’s let us

Skrótowce są zwykle uważane za część mowy potocznej. Jeśli piszemy coś o charakterze typowo formalnym to nie powinniśmy ich raczej używać, z wyjątkiem takich przypadków jak "o'clock", gdzie pełna forma (of the clock) nie jest już używana w języku angielskim.

Apostrofy i dopełniacz saksoński

Zasady dotyczące tworzenia zaimków dzierżawczych powodują najprawdopodobniej najwięcej zamieszania w kwestii stosowania apostrofów. Różnią się one w niewielkim stopniu w zależności od tego, jaki rodzaj rzeczownika przerabiamy na dopełniacz saksoński. Oto zasady:

Do większości rzeczowników w liczbie pojedynczej dodajemy apostrof + s: The dog’s leash | The writer’s desk | The planet’s atmosphere

Do większości rzeczowników w liczbie mnogiej dodajemy tylko apostrof: The dogs’ leashes (kilku psów) | The writers’ desks (kilku pisarzy) | The planets’ atmospheres (kilku planet)

Do rzeczowników w liczbie mnogiej, które nie kończą się na "s" również dodajemy apostrof + s: The children’s toys | The geese’s migration route

Podręczniki nie są zgodne co do tego, co zrobić w sytuacji, w której mamy do czynienia z nazwą własną w liczbie pojedynczej kończącą się na "s". Niektórzy eksperci zalecają dodawanie wyłącznie apostrofu: Charles Dickens’ novels | Kansas’ main airport

Inne źródła zalecają natomiast dodawanie apostrofu + s: Charles Dickens’s novels | Kansas’s main airport

Bez względu na wybór stylu, którego będziemy używać, zawsze należy dodawać tylko apostrof do nazw własnych w liczbie mnogiej: The Harrises’ house | The Smiths’ vacation

Należy po prostu korzystać z dowolnego stylu, który pasuje do danej formy pisemnej. Wystarczy zatem wybrać jedną z metod i się jej trzymać, a nie tasować nimi na przemian w jednym tekście.

Apostrofy i zaimki dzierżawcze

Zaimki osobowe, w przeciwieństwie do zwykłych rzeczowników, nie korzystają z apostrofów do tworzenia form dzierżawczych (czyli "co jest czyje"). Większość pisarzy nie ma problemu z zaimkami dzierżawczymi: my, mine, his, her oraz our. Natomiast your, yours, hers, its, ours, their oraz theirs potrafią wprawić ich w osłupienie. Względny zaimek dzierżawczy whose również jest częstą ofiarą nadużycia apostrofów.

Zwróć uwagę, że żadna z tych form nie używa apostrofu. Okazuje się, że dla niektórych z tych zaimków dodanie apostrofu tworzy skrótowiec zamiast formy dzierżawczej (patrz tabela powyżej).

Zaimek osobowy
Zaimek dzierżawczy Forma niezależna
Me My Mine
You Your Yours
He His His
Her Her Hers
It Its
We Our Ours
Them Their Theirs
Who Whose

Jak tworzyć "współwłasność" w języku angielskim?

Co robić z apostrofem, kiedy mówimy o rzeczach, które należą do więcej niż jednej osoby? W takim wypadku dodajemy go tylko do ostatniej osoby:
Bob and Jim’s bait shop (Bob i Jim są właścicielami tego samego sklepu z przynętami) | Ryan, Jessica, and Elinor’s parents (wszyscy troje mają tych samych rodziców)

Natomiast kiedy mówimy o osobnych rzeczach należących do różnych ludzi, trzeba zamienić wszystkie imiona na dopełniacze:

Bob’s and Jim’s bait shops (Bob jest właścicielem jednego sklepu, a Jim innego) Ryan’s, Jessica’s, and Elinor’s parents (każdy z nich posiada innych rodziców)

Używanie zaimków osobowych w konstrukcjach dotyczących współwłasności często brzmi pokracznie (You have their and my gratitude). Zwykle najlepszym rozwiązaniem jest przebudowanie zdania tak, aby uniknąć takiej sytuacji (You have our gratitude lub You have their gratitude and mine).

Apostrofy a liczba mnoga

Używanie niepotrzebnego apostrofu do tworzenia liczby mnogiej rzeczownika jest bardzo częstym błędem uczących się języka angielskiego. Czasami nazywa się to apostrofem ze sklepu spożywczego, ponieważ często jest zauważany w reklamach dyskontów (3 orange’s for a dollar!). Należy tego unikać. Apostrofy nie tworzą rzeczowników w liczbie mnogiej, choć istnieją nieliczne wyjątki.

Jedynym godnym uwagi wyjątkiem od tej reguły jest liczba mnoga małych liter, które są tworzone z apostrofem, aby zapobiec błędnej interpretacji:

NIEPOPRAWNIE: Don’t forget to dot all your is.
POPRAWNIE: Don’t forget to dot all your i’s.
(jeśli chcemy powiedzieć: "nie zapomnij o kropkach nad każdą literką i")

Apostrof w połączeniu z innymi znakami interpunkcyjnymi

Apostrof jest nieodzowną częścią słowa, do której należy, więc nie powinno się go oddzielać od słowa kropkami, przecinkami, znakami zapytania lub innego rodzaju znakami interpunkcyjnymi.
Can I ask you somethin’? | “’Twas the night before Christmas,” he said.

W drugim przykładzie zwróć uwagę na apostrof na początku 'Twas. Apostrofy, które lądują na samym początku skrótowca, są często mylone jako lewostronny pojedynczy cudzysłów. Procesory tekstu zwykle robią to domyślnie. Należy o tym pamiętać, zwłaszcza gdy pisze się o konkretnych dziesięcioleciach, takich jak lata 60. (’60s) lub 90. (’90s)

Kiedy zaglądać do literatury fachowej?

Wcześniej czy później natrafisz na zdanie, które brzmi dobrze na głos, ale wygląda dziwnie na papierze z powodu apostrofów. Do’s and don’ts? Dos and don’ts? Do’s and don’t’s? W takich przypadkach najlepiej sprawdzić kompleksowy przewodnik po stylach, taki jak "Chicago Manual" lub "AP Stylebook" (zgodnie z AP poprawna forma to "do’s and don’ts"). Dobry słownik także może zaoferować cenne wskazówki. Jeśli nie możesz znaleźć precedensu, najlepiej użyć innego słowa lub frazy - nadmiernie kreatywne użycie apostrofu nieuchronnie rozprasza uwagę czytelników.

Źródło: Grammarly

Opublikowano w Nowości w Standardzie

Willie, przedstawiciel gatunku ptaka z rodziny papugowatych - Mnicha - zaalarmował swoją właścicielkę Megan Howard, kiedy maluszek, którym opiekowała się w listopadzie 2008 roku w Denver, zaczął się dławić podczas spożywania śniadania.

poniedziałek, 31 grudzień 2018 12:40

Najostrzejsza businesswoman w Chinach

Tao Huabi, znana jako chińska "Leciwa Matka Chrzestna", jest twórczynią jednego z najsłynniejszych chińskich sosów chili i jest ucieleśnieniem "chińskiego snu". Podążając własną ścieżką i polegając na swoim biznesowym instynkcie, Tao wyszła z ubóstwa i stała się multimiliarderem. Najostrzejsza businesswoman w Chinach spokojnie przeszła na emeryturę w 2014 roku.

poniedziałek, 31 grudzień 2018 10:56

"In the meantime" kontra "meanwhile" - różnice

Uczniowie często mają problem ze zrozumieniem różnicy pomiędzy przysłówkami łączącymi "in the meantime" i "meanwhile". Oba wyrażenia nie są używane w dokładnie ten sam sposób.

Opublikowano w Nowości w Standardzie

To koncept wręcz uwielbiany przez scenarzystów: zbrodnia doskonała. Ale w hollywoodzkich filmach nawet najsprytniejszy spisek jest zwykle wykolejeniony przez nieprzewidziany atak. Tymczasem rzeczywista napaść w Niemczech wydaje się łamać tę zasadę wraz z jej moralnym podtekstem, że zbrodnia nie popłaca. W styczniu 2009 roku biżuterię o wartości 6,8 miliona dolarów skradziono ze skrzynek Kaufhaus des Westens, luksusowego siedmiopiętrowego domu towarowego, powszechnie znanego jako KaDeWe i będącego berlińskim symbolem Kolumny Zwycięstwa i Bramy Brandenburskiej. Trzech zamaskowanych złodziei w rękawicach złapanych na kamerach obserwacyjnych ześlizgujących się ze sznurów ze świetlików sklepu, przechytrzyło tamtejszy wyrafinowany system bezpieczeństwa.

piątek, 28 grudzień 2018 11:45

20 istotnych faktów o II Wojnie Światowej

II wojna światowa nadal utrzymuje miano największej wojny masowej znanej człowiekowi. Gdy weźmiemy pod uwagę kraje biorące w niej udział, liczba ofiar śmiertelnych i ciągłe cierpienia, które spowodowała, nie można zaprzeczyć, że było to wydarzenie historyczne, którego ludzie nigdy nie zapomną. Ale jakie są kluczowe fakty dotyczące II wojny światowej? Kto był w nią zaangażowany? Ilu ludzi zostało zabitych? Młodsze pokolenia winny być kształcone w oparciu o te fakty, ponieważ są ważną częścią współczesnej historii i ukształtowały styl życia oparty na demokracji, który prowadzimy dzisiaj.

Co kraj to obyczaj. Niektóre dziwią, inne szokują, czasami wprawiają w zachwyt. Trzeba jednak przyznać, że pewna peruwiańska społeczność stosuję praktykę, która może łączyć te trzy aspekty.

Free Joomla! template by L.THEME