Present Simple

Kiedy używamy Present Simple?

1. Dla rutynowych działań: np. „I go to school every day.” (Chodzę do szkoły codziennie)
2. Dla ogólnych prawd: np. „The sun rises in the east.” (Słońce wschodzi na wschodzie)
3. Dla stałych uczuć i stanów: np. „I like chocolate.” (Lubię czekoladę)
4. Do opisania ustalonych rozkładów (np. plan lekcji lub rozkład jazdy): np. „The bus leaves at 8.” (Autobus odjeżdża o ósmej)

Jak konstruujemy zdania w Present Simple?

1. Twierdzenie:
   • Dla większości podmiotów używamy podstawowej formy czasownika: „I work in an office.” (Pracuję w biurze)
   • Ale uwaga! Dla podmiotu „he”, „she” i „it” dodajemy „-s” do większości czasowników: „He works hard.” (On ciężko pracuje)
2. Przeczenie:
   • Używamy „do not” (lub skrócone „don’t”) przed czasownikiem dla większości podmiotów: „I don’t like broccoli.” (Nie lubię brokułów)
   • Dla podmiotów „he”, „she” i „it” używamy „does not” (lub skrócone „doesn’t”): „She doesn’t want it.” (Ona nie chce tego)
3. Pytanie:
   • Dla większości podmiotów zaczynamy zdanie od „do”: „Do you like pizza?” (Lubisz pizzę?)
   • Dla „he”, „she” i „it” zaczynamy od „does”: „Does she know the answer?” (Czy ona zna odpowiedź?)

Pamiętaj też, że w przypadku czasowników takich jak „be” (być), konstrukcja jest nieco inna:

• „I am”, „You are”, „He is”, itp. dla twierdzenia.
• „I am not”, „You aren’t”, „He isn’t”, itp. dla przeczenia.
• „Am I…?”, „Are you…?”, „Is he…?” dla pytań.

Ale temu poświęcony jest inny wpis: Odmiana „to be” (być)